Sacrum i religare

Komentarzy: 18 »
religare

religare

Religijność jest sprawą osobistą, świętą i niedyskutowalną. Nie podlega też oczywiście racjonalnej ocenie ani interpretacji. To, w co wierzysz, to twoja sprawa, o ile twoja praktyka nie narusza wolności innych osób, w tym również ich wierzeń oraz rytuałów. Niewątpliwie tak się czasem zdarza, niekiedy, w niektórych miejscach, tak mogłoby być w tolerancyjnym kraju ale nie u nas. Najczęściej, pomimo że mamy już wiek XXI, jest odwrotnie. Religijność i religia to jeden z tematów tabu. Temat nietykalny i zakazany. Nie ruszaj go! Niestety od czasu do czasu korci mnie by coś na ten temat napisać i zawsze żałuję. Coraz częściej z resztą, im jestem starszy, żałuję swojego zapału do dzielenia się przemyśleniami. To jak z ze znajomymi, którzy codziennie piją alkohol. Mam ich misyjnie nawracać na trzeźwość? Nie da rady. Wyśmieją mnie. Niech piją, w Polsce picie to norma.

Comments

comments

Teorie spiskowe i…religia

Komentarzy: 5 »
religie...

religie…

Temat religii a szczególnie religii katolickiej należy do wyjątkowo trudnych, zwłaszcza w kraju, który z chrześcijaństwem jest związany od stuleci. W Polsce w ogóle nie mamy obyczaju ani zdolności odkłamywania historii, mówienie o tematach trudnych, stawania wobec złożonej, historycznej przeszłości. Ostatnio na przykład przez kraj przewinęła się akcja czytania Trylogii Sienkiewicza, w którą to akcję zaangażował się nawet prezydent kraju, skądinąd szczytny cel – czytanie. Jednak powieści historyczne Sienkiewicza [ileż razy słyszeliśmy, że ku pokrzepieniu serc pisane] od prawdy historycznej były dalekie a wręcz ją zakłamywały. Tak zatem mit cnotliwej, heroicznej przeszłości dzielnych, polskich patriotów ma się dobrze. Nie inaczej z katolicyzmem i chrześcijaństwem.

Comments

comments

Teorie spiskowe [mają się dobrze…] 2

Komentarzy: 8 »
teorie spiskowe 2

teorie spiskowe 2

22 czerwca 1983 zniknęła 15 letnia Emanuela Orlandi, córka wysokiego, watykańskiego urzędnika. Jan Paweł II był wtedy z pielgrzymką w Polsce. Jedna z poszlak mówi, że córkę Orlandiego porwano na rozkaz arcybiskupa Paula Marcinkusa, ówczesnego szefa watykańskiego banku IOR [Instytutu Dzieł Religijnych]. Marcinkus jako dyrektor Ambrosiano Overseas, z siedzibą w Nassau, na wyspach Bahama, współpracował ściśle przez wiele lat z Roberto Calvim, szefem Banco Ambrosiano. W 1982 Calvi został znaleziony powieszony pod Blackfriars Bridge w Londynie. Tego samego dnia zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach sekretarka Calviego Graziella Corrocher, wypadając z okna swego mieszkania w Mediolanie. Wszelkie dokumenty Calviego zniknęły, biurko Corrocher było puste. Innym ważnym współpracownikiem Marcinkusa był Michele Sindona, członek Propaganda Due. Tak zwana P2, nielegalna loża masońska, zrzeszała w swoich szeregach dawnych działaczy faszystowskich we Włoszech, mających chronić Włochy przed ekspansją komunizmu. Zwolennicy Mussoliniego do dziś mają się tam dobrze. Włochy były w ich rozumieniu mocarstwem. Oczywiście P2 działała, i jak mówią, nadal działa w całej Europie lecz co ciekawe również w Urugwaju, Brazylii i Argentynie.

Comments

comments

Teorie spiskowe [mają się dobrze…]

Komentarzy: 9 »
Teorie spiskowe

Teorie spiskowe

Do jakiego stopnia żyjemy w świecie iluzji informacyjnej, w świecie złudzeń, którym nadano znamiona faktów, złudzeń, którymi elity władzy generują sztuczne problemy, by potem je spektakularnie rozwiązywać?  Nie wiemy. Dopiero z czasem, gdy historia ujawnia kulisy, na przykład afery Dreyfusa lub odsłoni źródło różnego rodzaju fałszywek jak Protokoły Mędrców Syjonu, sporządzone przez carską Ochranę, dopiero wówczas prawnukowie a nawet praprawnukowie dowiadują, że teoria spiskowa w istocie była prawdą. Na przykład, że członkiem carskiej Ochrany był PRL-owski prezydent Bolesław Bierut zanim stał się agentem sowieckiej Cheka, późniejszej KGB. Gdy wnuki czytają o tego rodzaju sensacjach, co ich wtedy obchodzi jakiś przedwieczny przekręt, nawinie sądzą, że ich los jest przewidywalny a świat polityki, mediów i dyplomacji rozsądny, rzetelny i w gruncie rzeczy uczciwy. Potem tylko nieoczekiwanie wyruszą na jakąś wojnę wietnamską, czeczeńską lub iracką zupełnie nie rozumiejąc z czego się wzięła. Dopiero gdy mina przeciwpiechotna oderwie im nogę spytają siebie: co ja tutaj robię u licha?

Comments

comments

Samoświadomość i Chomsky

Komentarzy: 32 »
anomia

anomia

Noam Chomsky i Naomi Klein, co ciekawe działając niezależnie, twierdzą, że większość mediów [pracujących na rzecz polityki i globalizmu] niemal we wszystkich treściach skierowanych do współczesnych społeczeństw zachodnich Europy i Ameryki, buduje argumentację naiwną, jakby skierowaną do dzieci lub osób umysłowo chorych, w stylu wziętym z XIX wieku. Perspektywa czasowa nie jest tu przypadkowa, gdyż w nowoczesnej pedagogice i rewalidacji, na przykład skandynawskiej lub niemieckiej, nikt nie waży się traktować dziecka lub osoby chorej z protekcjonalną wyższością i naiwnym argumentowaniem, jak robi to telewizja, radio i prasa mainstreamowa wobec całej populacji.

Comments

comments

Coaching i Chomsky

Komentarzy: 24 »
św. Marcin dzieli się płaszczem z żebrakiem

św. Marcin dzieli się płaszczem z żebrakiem

Pisałem już o tym wcześniej, wielokrotnie, że coaching nie jest wyłącznie sztuką lub techniką zadawania trafnych pytań. To w istocie nieustająca praca twórcza. Wracam do moich wątków książkowych z Coaching, kreatywność,  zabawa. Natrafiłem na tekst Chomsky’ego, co za koincydencja! Nie tak dawno potwierdzono w badaniach nad neuroplastycznością mózgu, że wiedza i doświadczenie są ważnymi czynnikami sprzyjającymi uzyskiwaniu ponadprzeciętnych rezultatów zwłaszcza, jeśli towarzyszy im raczej wyższa od przeciętnej inteligencja. Jednak te trzy czynniki (wiedza + doświadczenie + inteligencja) mogą się wzajemnie blokować. Człowiek staje się wówczas zachowawczy, konserwatywny w poglądach, raczej woli odcinać kupony niż eksperymentować. To los rozlicznych wybitnych postaci, które sprzeciwiały się postępowi w jednym obszarze, choć były twórcami postępu w innym.

Noam Chomsky w Silent Weapons for Quiet War pisze, że kluczowym elementem manipulowania społeczeństwem przez mainstreamowe media w służbie globalnego kapitału jest odwracanie uwagi od prawdziwych problemów i kreowanie problemów sztucznych a następnie dawanie sztucznych lecz spektakularnych rozwiązań.

Comments

comments

Coaching, powrót do źródeł cz.4

Komentarzy: 29 »
własna droga bywa niebezpieczna

własna droga bywa niebezpieczna

Na pewnej dużej konferencji poświęconej edukacji, która odbyła się późną wiosną, wielu prelegentów odważnie podkreślało, że polska edukacja służy wykształceniu człowieka korporacyjnego. Nie w znaczeniu praktycznym, dba się raczej sezonowe mody na kierunkach nauczania, lecz w kontekście mentalności, sposobu myślenia i reagowania.  

Comments

comments

Coaching, powrót do źródeł cz.3

Komentarzy: 17 »
droga otwarta na zmiany

droga otwarta na zmiany

Dotychczas sądzono, że istnieje jakieś powszechne kryterium prawdy. Sądzono, że wyżej rozwinięte ekonomicznie cywilizacje mają lepsze i trafniejsze rozumienie wartości, zasad współżycia społecznego, trafniej też określają różnice między dobrem a złem. Słowo dotychczas i czas przeszły są mylące. Ludzkość wciąż orbituje wokół wartości bardziej wartościowych i lepszego stylu życia w porównaniu z gorszym, prawd prawdziwych wobec prawd nie prawdziwych. Gorsze lub lepsze są religie, systemy społeczne, modele gospodarcze, konkretne narody, ludzie, kolor skóry, poglądy, kluby piłkarskie i tak bez końca.

Comments

comments

Coaching, powrót do źródeł cz.2

Komentarzy: 37 »
przy biureczku, spotkanie

przy biureczku, spotkanie

Dlaczego coaching bywa nieskuteczny? Z jakiego powodu bywa krytykowany? Gdyż jest przegadany a gadatliwy coach obiecuje złote góry  a potem tylko zagaduje. Najczęstszym grzechem coachów jest uwikłanie się z klientem w pogaduchy. Spotkaliśmy, idziemy na spotkanie, mieliśmy spotkanie, kiedy znowu się spotykamy, porozmawialiśmy, no to porozmawiajmy. I tak ze spotkania na spotkanie snuje się rozmowa, toczą się słowa i opowieści, narracja ubijana jest jak piana. Człowiek jest istotą narracyjną uwikłaną w opowieści o sobie. Jego życie jest opowieścią, w którą wierzy, którą powtarza ale opowieść jest daleka od decyzji i działania. W marzeniach, zwłaszcza niespełnianych możemy być bogatsi i piękniejsi, mądrzejsi i bardziej doświadczeni niż w konfrontacji z realnymi wynikami. Dlatego brak wykorzystania w procesie zmiany namacalnego doświadczenia i realnego przeżycia klienta może skutkować zmianami pozornymi. Między innymi z tego powodu klient zmienia się deklaratywnie, jest często zainfekowany myśleniem życzeniowym, fantazjowaniem i gdybaniem. Werbalnie, w słowach i w myślach, jest gotów przystać nawet na daleko idące zmiany.

Comments

comments

Coaching, powrót do źródeł cz.1

Komentarzy: 29 »
do źródeł

do źródeł

Coaching odkryłem już po ponad dziesięciu latach uprawiania zawodu psychoterapeuty. W tamtych czasach dopiero tworzyły się standardy psychologiczne, licencje, tłumaczono pierwsze, kanoniczne książki. Odkrycie coachingu było dla mnie powalającym doświadczeniem dzięki nowym metodom. Podejście projektowe, nastawienie na cel, całościowy obraz człowieka w sytuacji, której doświadcza, nastawienie na rezultat, poczucie odpowiedzialności. Całe szczęście od lipca tego roku coach i mentor są oficjalnymi zawodami w Polsce.  I starczy. Jestem przeciwnikiem zamykania coachingu w korporacyjnych ramach, obligatoryjnych certyfikatach, gdyż w polskiej mentalności wyniknie z tego kolejne zamknięte środowisko, jeśli nie klika, co przyniesie mniej pożytku niż ochrona standardów.

Comments

comments