– Jak się spotkać, gdy dzieli nas przepaść? Z czego budować mosty? I czy warto je budować, czy starczy czasu? – A właśnie, że nie budować. Żadnych kładek, pomostów, wiaduktów. Trzeba palić mosty. Trzeba zasypywać stare piwnice. Trzeba butelką z benzyną rzucać w stare domy, w których odbył się gwałt lub mord. Warto obalać stare […]
Całe szczęście żyjemy w czasach, gdy za niewielką opłatą można w ciągu kilku godzin przenieść się do krain słonecznych. Ciekawe czy kiedyś ludzie będą potrafili stworzyć Cywilizację Wolnego Wyboru – Free Choice Civilization. CWW. FCC. Piękna nazwa. Ładnie brzmi. Chcesz mieszkać na brzegu morza – proszę bardzo. Chcesz w górach, nad brzegiem rzeki, w lesie, […]
– Mistrzu? – W Polsce nie waż się używać tego słowa. Jest zakazane. W kraju, w którym wciąż toczy się rozmowa między panem, wójtem i plebanem nad głowami ciemnego ludu już choćby posądzenie o mistrzostwo grozi anatemą, jeśli nie linczem. Wiedza budzi skrajną nieufność, doświadczenie jest lekceważone, oczytanie budzi lęk i oczywiście drwinę. – Drwinę […]
– A jeśli nie warto? – Jeśli nie warto, jeśli nie masz pasji idź się napij, naćpaj, utop. Jeśli zadajesz pytanie o motywację to znaczy, że jesteś w czarnej dupie, w nędzy zabijania czasu, w życiu bez iskry, w dniach bez nadziei. Jeśli czekasz na wenę, na inspirację, na zachętę idź pracować na kasie w […]
Jacuś nieźle był już wstawiony. Wychylił kolejnego drinka i przez moment sprawiał wrażenie zaskoczonego. Twarz mu zastygła i spodziewano się, że raczej zwali się pod stół, jak to z Jacusiem bywało, niż że kolejny raz tego wieczoru ożywi się. Tym razem jednak nie były to góralskie dowcipy. – Co ty wiesz o lęku? Nic nie […]
Jeśli życie jest sceną, to rzecz jasna odgrywam jakąś rolę – pomyślała. – Lub, co gorsza, wiele ról. W takim razie – co jest pieprzonym teatrem? Politycy; kraj, w którym żyję; jakieś korpo; jakiś kapitalizm; religia; księża; inni aktorzy? Co rusz trafia się jakaś książka z teatralną metaforą Życie i jego reguły, Życie jako gra, […]
– Opowiedz mi czarnej dziurze, często używasz tego stwierdzenia. – Czarna dziura to obszar czasoprzestrzeni, którego z uwagi na wpływ grawitacji, nic nie może opuścić, także światło. Co raz wessie czarna dziura nigdy z jej wnętrza nie powróci. Dlatego to szczególne miejsce wyznacza granicę bez powrotu. – Czym jest czasoprzestrzeń? – Zbiorem zdarzeń zlokalizowanych w […]
Był takim moment matko, kiedy poczułam, że jestem od ciebie doroślejsza. Co to znaczy? Ty, uwikłana w nieustające poczucie winy, które miało tę właściwość, że rosło jak drożdże rozrobione z cukrem i mąką, stawałaś się zranionym lub raniącym dzieckiem. Mąka, którą są ludzkie słowa. Do tego cukier. Źródłem cukru jest w twoim przypadku, mamo, idealizowanie […]
Nie mogę przestać mówić, tak jak nie przestaję myśleć, a co więcej – tańczyć swojego tańca. Gdy więc mówię a potem tańczę wtedy również zapisuję własne słowa i nuty do muzyki, w takt której wiruję. Dlaczego? Aby nie zapomnieć? Ależ nie. Abyś usłyszał. Oczywiście umiem nie myśleć oraz niemyśleć, potrafię również medytować. Wszystkie te sztuczki […]
– Dorosłość, mistrzu, czym jest? Wiele mówimy o dorosłości z innymi uczniami wyczekując dnia inicjacji. Czym jest dorosłość? – Powtórzył. – Ach dorosłość, dorosłość, prawda. Dorosłość wydaje się taką doniosłą sprawą. Dojrzałość to nie są dorosłe rozmowy ani poważne decyzje. Dzieci w ten sposób udają dorosłych – mistrz potarł łysą czaszkę szorstką jak papier dłonią. […]
Mieczem wojowniczki są zęby. Ostre siekacze spiłowane tak, by cięły jak brzytwy, przebijały jak igły. Recz jasna to tylko metafora. Nikt nie mógłby żyć na co dzień z dwoma szpikulcami w ustach. Nikt o zdrowych zmysłach. Przeplaszam baldzo, któledy na Tfosec Wileński? – musiałaby seplenić taka wojowniczka by nie poranić sobie dziąseł. Wojowniczka, jak każda […]
Szara eminencja dlatego jest szara, gdyż szarości nie widać. Błazny ubierają się na żółto i czerwono, książęta w biele i błękity, żołnierze i kaci na czarno, podobnie jak wszyscy czarni magowie. Królowie chodzą w złocie i w purpurze. Kmiecie są brudni i cuchną. Ich wszystkich widać. Jednak my, my na szaro, w bure nicości ubrani […]